Częstotliwość czyszczenia ultradźwiękowego: 28, 40 czy 80 kHz

Dobór częstotliwości czyszczenia ultradźwiękowego to parametr, który kupujący często pomijają jako pierwszy. Tymczasem właśnie on decyduje, czy proces skutecznie czyści, czy niepostrzeżenie niszczy detale. Przy źle dobranej częstotliwości myjki można przez dwadzieścia minut bezskutecznie usuwać olej obróbkowy albo wyjąć z wanny partię aluminium z matową powierzchnią i wżerami, których przed myciem nie było. Wyjaśniamy, co te wartości oznaczają na hali produkcyjnej i jak dobrać częstotliwość przed zakupem urządzenia.

Co właściwie opisuje wartość częstotliwości

Myjka ultradźwiękowa działa dzięki kawitacji. Przetworniki wytwarzają w cieczy fale ciśnienia. W fazie niskiego ciśnienia powstają drobne pęcherzyki, które zapadają się w fazie wysokiego ciśnienia — i właśnie to zapadanie usuwa zabrudzenia. Częstotliwość określa liczbę takich cykli na sekundę, wpływając zarówno na wielkość pęcherzyków, jak i na energię uwalnianą przez każdy z nich podczas implozji.

Niższa częstotliwość oznacza mniej pęcherzyków, ale większych i o większej energii. Wyższa daje znacznie więcej pęcherzyków, dużo mniejszych i działających łagodniej. Ta zależność wyjaśnia niemal każdą decyzję dotyczącą częstotliwości w czyszczeniu przemysłowym. Z niej wynikają wszystkie poniższe wskazówki.

Zakresy robocze i ich zastosowania

Te zakresy nie są teorią. To częstotliwości, dla których rzeczywiście budujemy urządzenia: nasze sondy zanurzeniowe pracują przy 20, 28 i 35 kHz; standardowe produkcyjne linie wielokomorowe wykonujemy w wersjach 28/40 kHz; seria myjek stołowych z trzema częstotliwościami osiąga 80 i 120 kHz, a urządzenia megasoniczne działają przy około 950 kHz.

Jak dokonać wyboru bez zgadywania

Przeanalizuj poniższe kwestie w podanej kolejności. Osoba odpowiedzialna za obróbkę detali zwykle zna już odpowiedzi na wszystkie cztery pytania.

1. Jakie zabrudzenia trzeba usunąć? Olej obróbkowy, środek do ciągnienia, wosk polerski i nagar wymagają energii zapewnianej przez 28 kHz. Odciski palców, kurz, pozostałości po polerowaniu i drobne cząstki jej nie potrzebują.
2. Jaka jest powierzchnia detalu? Stal bez powłok i odlewy tolerują intensywną kawitację. Aluminium, powłoki galwaniczne, powierzchnie polerowane, powłoki optyczne i części cienkościenne — nie. Właśnie tu dochodzi do uszkodzeń, zwykle wykrywanych dopiero po umyciu całej partii.
3. Czy istnieje pisemna specyfikacja pozostałych zanieczyszczeń, czy wystarczy ocena wizualna? Wymagana liczba cząstek lub klasa czystości zwykle przemawia za wyższą częstotliwością i większą liczbą etapów płukania. Kryterium wizualne rzadko tego wymaga.
4. Czy asortyment obejmuje obie skrajności? Jeśli tak, myjka dwuczęstotliwościowa kosztuje mniej niż dwie maszyny i eliminuje pokusę czyszczenia wszystkiego przy jednym ustawieniu.

Częstotliwość według rodzaju części: obserwacje z praktyki

W dostarczonych przez nas liniach projektowanych na zamówienie — czterdziestu niestandardowych systemach dla sześciu branż — powtarzają się te same prawidłowości. Stanowią punkt wyjścia, lecz nie zastępują prób na własnym detalu.

• Części stalowe po obróbce i odlewy — 28 kHz. Olej do ciągnienia i wióry są szybko usuwane, a powierzchnia toleruje tę energię.
• Aluminium i części z powłokami galwanicznymi — 40 kHz, z kontrolą czasu cyklu. Aluminium najczęściej spośród materiałów wychodzi z wanny w gorszym stanie powierzchni niż przed myciem.
• Elementy silników z osadami nagaru — 28 kHz, podgrzewana kąpiel i dłuższe cykle. Nagar należy do nielicznych zabrudzeń, przy których większa energia rzeczywiście pomaga.
• Łożyska i zespoły precyzyjne — 40 kHz, a następnie osobny etap płukania. Pozostałości detergentu mają większe znaczenie niż ostatnie ślady oleju.
• Elementy optyczne, soczewki, szkło z powłokami — 80 kHz lub więcej, przy małej mocy. O doborze parametrów decyduje powłoka.
• Płytki półprzewodnikowe i usuwanie cząstek submikronowych — czyszczenie megasoniczne, po wcześniejszym usunięciu zasadniczych zabrudzeń metodą konwencjonalną.
• Narzędzia medyczne z przegubami i kanałami wewnętrznymi — 40 kHz z dodatkowym ruchem podczas mycia, ponieważ geometria zatrzymuje zabrudzenia, do których sam dobór częstotliwości nie zapewni dostępu.

Trzy błędy, które kosztują więcej niż urządzenie

Czyszczenie wszystkiego przy najniższej dostępnej częstotliwości. To najszybsze ustawienie dla silnych zabrudzeń, więc łatwo staje się domyślnym. Potem do myjki trafia partia aluminium lub części z powłokami galwanicznymi i wychodzi zmatowiona, z wżerami albo śladami trawienia. Uszkodzenia kawitacyjne przypominają problem z chemią, dlatego najpierw obwinia się detergent — a jego zmiana niczego nie poprawia.

Oczekiwanie, że wysoka częstotliwość wykona pracę niskiej. Przy 80 kHz nie usuniesz oleju obróbkowego w rozsądnym czasie cyklu. Gdy mycie jest nieskuteczne, typową reakcją jest podniesienie temperatury lub stężenia. Żadna z tych zmian nie usuwa przyczyny, a obie generują koszty.

Pomijanie odgazowania. Świeżo przygotowana kąpiel zawiera rozpuszczone powietrze, które pochłania energię kawitacji. Wyniki z pierwszych minut po napełnieniu nie pokazują rzeczywistych możliwości urządzenia. Oceniając na tej podstawie częstotliwość, podejmujesz decyzję na podstawie niemiarodajnych danych. To najczęstsza przyczyna opinii, że nowa myjka „nie działa tak dobrze jak podczas demonstracji”.

Częstotliwość to jedna z czterech zmiennych procesu

Częstotliwość, chemia, temperatura i czas działają łącznie. Zmiana jednego parametru wpływa na wymagane wartości pozostałych.

Podnoszenie temperatury zwiększa aktywność większości detergentów, ale po przekroczeniu pewnego poziomu osłabia samą kawitację. Wyższa temperatura nie oznacza proporcjonalnie lepszego efektu: istnieje optimum, powyżej którego skuteczność spada. Zwiększanie stężenia ponad zakres przewidziany dla preparatu marnuje chemię, a w przypadku niektórych stopów zaczyna niszczyć powierzchnię, którą chcesz chronić. Dłuższe cykle nie rekompensują źle dobranej częstotliwości — jedynie wydłużają działanie niewłaściwych warunków na detal.

Kiedy proces działa prawidłowo, zapisz wszystkie cztery parametry razem. Ich kombinacja jest procesem. To ona zapewnia też powtarzalność wyników, gdy urządzenie obsługuje inny operator na kolejnej zmianie. W większości zakładów właśnie powtarzalność stanowi rzeczywisty problem, a nie samo usuwanie zabrudzeń.

Kiedy konstrukcja wanny zmienia dobór parametrów

Jest jeszcze jedna zmienna, o której karty specyfikacji rzadko wspominają: ułożenie detalu w wannie. Kawitacja czyści wyłącznie powierzchnie, do których dociera ciecz wraz z energią akustyczną. Część oparta o dno nie zostanie umyta w miejscu styku. Detale ułożone jeden na drugim pozostaną zabrudzone tam, gdzie się stykają. Element dociśnięty do ściany wanny może być jednocześnie niedomyty i mieć ślady na powierzchni.

Jeśli wyniki mycia różnią się w obrębie jednego kosza, najpierw sprawdź sposób mocowania i rozmieszczenia części — przed częstotliwością i chemią. W naszej praktyce więcej procesów udało się poprawić przez zmianę sposobu podtrzymywania detali niż przez wymianę urządzenia.

Jeśli nie masz pewności, wykonaj próbę

Dobór częstotliwości to jedna z niewielu decyzji, które próba na detalu pozwala rozstrzygnąć w jeden dzień, podczas gdy dyskusja nad specyfikacją potrafi trwać tygodniami. Jietai Ultrasonic produkuje urządzenia czyszczące od 2003 roku we własnej fabryce w Dongguan. Zwykle najbardziej przydatną rzeczą, jaką możemy zrobić dla nowego klienta, nie jest przygotowanie wyceny.

Prześlij nam rzeczywisty detal z jego rzeczywistymi zabrudzeniami. Umyjemy go na naszych urządzeniach i odeślemy wraz z informacją o zastosowanej częstotliwości, chemii, temperaturze i czasie cyklu. Jeżeli dana częstotliwość uszkodzi powierzchnię, również o tym poinformujemy — bo trzeba to wiedzieć przed zakupem myjki, a nie dopiero po nim. Zobacz, jak przebiega bezpłatna próba czyszczenia.

Taka próba daje więcej niż jakakolwiek tabela, również powyższa, ponieważ dotyczy Twojego detalu, a nie przykładowej części.